In memoriam Hilde Van Rossen

 

Hilde Van Rossen, één van de boegbeelden van Bekina, heeft voor velen binnen onze vereniging heel veel betekend, rechtstreeks of onrechtstreeks. We vernamen pas heel onlangs dat ze zwaar ziek was. Het heeft ons diep geraakt dat Hilde zo snel is heengaan. Vorige week hebben we in Holsbeek definitief afscheid van haar genomen.

Hilde was één van de “dwaze moeders” van Bekina vzw die op 1 december 1985 onze vereniging oprichtten om een realistische kijk te bieden op hoogbegaafdheid in tegenstelling tot de toenmalige visie van “hoogbegaafde kinderen komen er vanzelf wel”.

Mede dankzij Hilde en haar man Carl d’Hondt heeft Bekina in die bijna 38 jaar al heel wat kinderen en adolescenten, maar ook hun ouders, opvoeders en leerkrachten kunnen bereiken met informatie, artikels, boeken, leerrijke en plezante activiteiten, kampen en ga zo maar door.

Bekina is een ontmoetingsplaats voor gelijkgezinden waar al vele, soms jarenlange vriendschappen zijn gegroeid. Maar Bekina staat ook voor engagement: Bekineesjes van de eerste jaren dragen nu mee onze vereniging en zetten zich in om steeds maar weer jonge Bekineesjes aan te trekken en mooie momenten te bezorgen.

 

Zelf heb ik de andere “dwaze moeders” nooit gekend. Voor mij is Hilde, samen met Carl, jaren hét gezicht geweest van Bekina.

Hilde, die meer dan 2 decennia onze vereniging hielp aansturen en onze financiën beheerde, mijn voorgangster en mentor in deze, was altijd op zoek naar een mooie oplossing maar bleef trouw aan haar standpunt. Ze was altijd geduldig, altijd vriendelijk. Ik denk niet dat ik haar ooit kwaad heb geweten tijdens vergaderingen en andere ontmoetingen.

Rust zacht, Hilde.

 

Leen Fonteyn, in naam van alle huidige en voormalige vrijwilligers van Bekina vzw

16-10-2023